The Studdog

Wanneer een dekreu al meerdere nestjes op zijn naam heeft staan, roept dat soms vragen op. Is dat wel verstandig? Het korte antwoord is: het aantal nestjes is op zichzelf niet het probleem. Waar het écht om gaat, zijn de specifieke combinaties die gemaakt worden met het oog op verwantschap en genetische diversiteit.

Binnen de hondenfokkerij kijken we idealiter veel verder dan alleen naar hoe vaak een reu dekt. Een reu kan zonder problemen meerdere nestjes verwekken, zolang er kritisch wordt gekeken naar de genetische achtergrond van de teef. Het hoofddoel moet altijd zijn om de populatie gezond te houden.

Waarom de juiste match de doorslag geeft:

• Verwantschap voorkomen: Een goede fokker berekent vooraf de inteeltcoëfficiënt (COI) en de verwantschap tussen de reu en de teef. Zolang de lijnen van de teef volledig onverwant zijn aan die van de reu, brengt een volgend nestje geen extra risico’s met zich mee voor de gezondheid van de pups.

• Genetische diversiteit bewaken: Als een reu een fantastisch karakter heeft, uitmuntend gezond is en een waardevolle toevoeging is voor het ras, is het logisch dat hij vaker wordt ingezet. De sleutel is spreiding: door hem te combineren met teven uit verschillende bloedlijnen, blijft de genetische variatie binnen het ras breed.

• Voorspelbaarheid van de lijn: Een bijkomend voordeel van een reu die al vaker heeft gedekt, is dat er al nakomelingen zijn. Hierdoor is er juist meer inzicht in wat de reu vererft qua gezondheid, karakter en uiterlijk. Dit maakt het selecteren van de juiste, onverwante teef alleen maar nauwkeuriger.

​

Het eindoordeel:
Staart u zich dus niet blind op het aantal geslaagde dekkingen van een reu. Kijk in plaats daarvan naar de specifieke match. Een doordachte, onverwante of een nauwelijks onverwante combinatie met een bewezen gezonde dekreu is voor de toekomst van het ras vele malen waardevoller dan een combinatie met een 'unieke' reu die genetisch minder goed bij de teef past.